نماز ستون دین

حي علي الصلاة

اذان که تمام شد در حال بستن اقامه بودم که زنگ تلفن به صدا درآمد ، قبل از آنکه به سمت تلفن بروم صداي پدر مرحومم در گوش جانم طنين انداز شد : فرزندم اذان هم مثل زنگ تلفني است از جانب بهترين دوست .

وقتي قرآن را قرائت مي کنيم خدا با ما صحبت ميکند و وقتي نماز بپا مي داريم ما با خدا صحبت مي کنيم . بکوشيم اين گفتگوها را عاشقانه برگزار کنيم نه از روي کسالت و بانگ اذان را دعوتنامه اي براي اين ملاقات مهم بدانيم چون نماز اول وقت کار پرکارهاست نه بيکارها ؛ بينديشيم که ازکدام دسته باشيم بهتر است وآيا تا فرصت باقي است بهتر نيست که دعوت نامه هايي را که چندين بار در روز براي ملاقات با آن پروردگارمهربان و بي نياز بنده پرور به دستمان مي رسد جدي بگيريم؟!